Van keukentafel tot het Rotterdamse witte doek

Een interview met festivaldirecteur Raymond Lagerwaard

Over ruim een maand vindt alweer de derde editie van het Wildlife Film Festival Rotterdam plaats. Directeur en oprichter van het festival, Raymond Lagerwaard, kijkt terug naar hoe het allemaal begon en licht een tipje van de sluier op over de aankomende editie.

13 september 2017 | Door: Mara Berghout


Terugblik

Een festival speciaal gericht op natuurdocumentaires. Het is een idee dat ooit begon onder een groep vrienden rondom de keukentafel en nu is uitgegroeid tot een filmfestival van formaat. De drive van festivaldirecteur Raymond was toen (en is nu nog steeds) het feit dat het niet goed gaat met de natuur. ‘Ik heb het over het uitsterven van diersoorten, van absolute aantallen dieren. De wereldbevolking wordt bovendien steeds groter en er wordt steeds meer geconsumeerd.’ Raymond ziet film als een medium bij uitstek om mensen op een luchtige manier te informeren. ‘Het WFFR is een laagdrempelig platform, want je combineert het kijken naar prachtige natuur en dieren met het vertellen van een belangrijk verhaal. Het festival is eigenlijk een speelse verpakking voor verhalen die lang niet altijd de gebruikelijke kanalen zoals televisie en andere media bereiken, maar die wel verteld moeten worden.’

wffr-logo-2016-in-bioscoopRaymond kijkt zeer positief terug op de eerdere edities. ‘We waren het eerste jaar nog wel zoekende. Een festival als deze was er niet, het bestond nog niet. We deden het voor het eerst, zo’n festival met puur en alleen natuurdocumentaires. Het tweede jaar wisten we al meer hoe zaken werkten en nu in het derde jaar kunnen we echt meer spreken van een professionele organisatie.’ Raymond verklaart het succes van het festival mede door het grote publiek dat het onderwerp trekt. In het tweede jaar kwamen er ruim vierduizend bezoekers op af. ‘Wetende dat het opstarten van een festival de eerste paar jaar heel lastig kan zijn, denk ik dat we heel tevreden mogen zijn met wat we hebben bereikt!’

Editie 2017

De komende editie van het WFFR draait uiteraard weer om het vertonen van goede natuurfilms. Er zijn veel nieuwe films dit jaar, waaronder een flink aantal premièrefilms. Drie Nederlandse films worden op het WFFR voor het eerst vertoond. Dat zijn Arjan’s Biggest Year (Michiel van den Bergh), De Griend (Thomas Klomp) en Vele gezichten van de Zevenhuizerplas (Robert Hughan en Arthur Scheijde). Naar alle drie kijkt de festivaldirecteur ontzettend uit. ‘Ik heb ze al gezien en ik ben heel benieuwd wat de bezoeker ervan vindt. Ik ben trots dat Nederlandse filmmakers het zo goed hebben gedaan. We hebben een heleboel mooie films dit jaar, maar deze zijn op het gebied van Nederlandse filmmakers wel extra interessant.’

Op de vraag hoe het eigenlijk met de Nederlandse natuurfilmsector gaat, antwoordt Raymond: ‘Als je kijkt naar waar de sector vandaan komt, dan gaat het absoluut goed. Maar als je het vergelijkt met andere landen, dan staat Nederland nog in de kinderschoenen.’ Raymond verklaart dit door verschillen in cultuur. ‘In een land als Engeland worden op jaarbasis honderden professionele wildlife documentaires gemaakt. Daar bestaat ook een speciale opleiding tot wildlife filmmaker aan de filmacademie. Zoiets kennen we hier niet.’

Net als voorgaande jaren zet het festival zich dit jaar in voor filmmakers. ‘We willen voor de sector een platform zijn waar films bij de kijker terechtkomen. Als Nederlandse natuurfilms niet op televisie komen, dan worden ze soms helemaal nergens vertoond. We willen een verbindende factor zijn en daarom betrekken we de filmmakers actief.’ Op het WFFR kan het publiek ook actief deelnemen. Het festival organiseert verschillende activiteiten, onder andere door in te spelen op nieuwe ontwikkelingen, zoals Virtual Reality.

Hoogtepunt WFFR 2017

Het hoogtepunt van dit jaar wordt volgens de festivaldirecteur de slotceremonie. ‘De award-uitreiking op zondagavond wordt spetterend.’ Op de vraag wat het grootste compliment is dat het WFFR na afloop kan krijgen, antwoordt hij: ‘Dat zou zijn dat filmmakers zeggen dat het festival fantastisch is georganiseerd. Maar vooral hoop ik dat bij de bezoekers van het WFFR een vorm van bewustwording achterblijft, op welk vlak dan ook. Dat ze op een of andere manier aan het denken zijn gezet over de natuur.’

De grootste uitdaging voor de toekomst blijft om het festival ieder jaar opnieuw rond te krijgen. Toch legt Raymond de lat hoog: ‘Het zou geweldig zijn als we samen met bestaande en nieuwe sponsoren ons de komende jaren inzetten het festival verder te laten groeien en mensen vanuit heel Nederland naar het WFFR krijgen’

13.9.2017